အဲဒီည
မိုးေလးတၿဖိဳက္ႏွစ္ၿဖိဳက္ရြာလိုက္တာနဲ႔
အြန္လိုင္းေပၚတက္လို႔မရ
ဒီေလာက္ညံ့ဖ်င္းတဲ့
အင္တာနက္ကြန္နက္ရွင္ေအာက္မွာမွ
လာထိုင္မိရသလား
စဥ္းစားရင္းေဒါသၿဖစ္
ကဗ်ာေတြလည္း တစ္ပုဒ္မွၿဖစ္မလာတဲ့ညမွာ…

၁၉ႏွစ္ၾကာ ရင္အနာကို
ေနာက္တစ္ႏွစ္ထပ္ဆင့္တိုးလို႔
မိမိကိုယ္ကိုစိတ္ေတြဆိုး အရာရာကိုစိတ္ေတြဆိုး
စိတ္ေတြဆိုးရင္း တက္ေခါက္
သံစဥ္စာသားေတြ ေပ်ာက္ေနတဲ့ညမွာ….

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကဖုန္းဆက္
ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္လူထြက္မို႔
ႏူိင္ငံသားၿဖစ္ဖို႔ၾကန္႔ၾကာ
ကမၻာမွာလူၿဖစ္ရင္း ႏူိင္ငံသားစာရင္းေပ်ာက္ေနမႈတြက္
ေဒါသထြက္ရင္း စိတ္ပ်က္
ႏူိးလ်က္နဲ႔ အိပ္မက္ဆိုးေတြမက္ေနတဲ့ညမွာ….

အေဖ့မူပိုင္လက္ေရးကို စကန္ဖတ္
က်ေနာ့္အမည္ကိုလိပ္မူတပ္ၿပီး ပို႔လိုက္တဲ့အီးေမးလ္အတြက္
ဖုန္းေတာင္ၿပန္မဆက္ႏူိင္ေသးတဲ့ ကိုယ့္ရဲ့မေၿပလည္မႈ
ရင္ထုမနာၿဖစ္ရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုအၿပစ္တင္
ေဒါသငလ်င္လႈပ္ ငုတ္တုတ္မိုးလင္းခဲ့တဲ့ညမွာ…

အႏွစ္၂၀တာေလာင္ကၽြမ္းမႈေတြနဲ႔ညဟာ
အညံ့စားေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကိုေအးစက္ေစခဲ့
ေလွ်ာ့ေစ်းနဲ႔ရထားတဲ့ စီးကရက္ဗူးဝတ္ခန္႔ကိုၿပာက်ေစခဲ့
သွ်ပ္မႈးေက်ာ္ရဲ့ အေမ့အိမ္သီခ်င္းကို
မီးေလာင္ၿပာက်ေနတဲ့ရင္ထဲ အၾကိမ္မ်ားစြာစီးဆင္းေစခဲ့
ကြန္ဆာေဗးတစ္ေတြရဲ့ ၿမိဳ႕ၿပရနံ႔နဲ႔အတူမြန္းက်ပ္မႈကိုေပးခဲ့….။