ကိုယ္ပိုင္ဘာသာေဗဒ
အၿငင္းပြားေနလိုက္ၾကပံုမ်ား
ေအာ္ဟစ္ေနလိုက္ၾကပံုမ်ား
အာေခါင္ေတြေၿခာက္မတတ္
အေၿပာင္းအလဲတစ္ခုအတြက္တဲဲ့
အရွက္နဲ႔သိကၡာဂုဏ္တင္ဖို႔အတြက္တဲ့
စီးပြားလာဘ္လာဘေကာင္းဖို႔အတြက္တဲ့…
ကိုယ့္ရဲ့
ေသအံ့မူးမူးအလြမ္းေတြကို
ဆြတ္ခူးယူလာေပးတဲ့ေဆာင္းမနက္မွာ
ကိုယ့္အတြက္ကေတာ့
ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
ဟိုးအေဝးဆီမွာက်န္ရစ္ခဲ့တဲ့
ေတာအုပ္ေလးတစ္အုပ္နဲ႔တဲငယ္ေလးတစ္လံုး
ၿပီးေတာ့…
အဆံုးမသတ္ေသးတဲ့ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္…
ဒါဟာ ရူးသြပ္ၿခင္းတခုလို႔
စြဲခ်က္တင္သတ္မွတ္သူေတြကို
ေခ်ပဖို႔ရာအတြက္
ကိုယ့္ရဲ့ မနက္ညေတြမွာ
ထုေခ်လႊာေတြခ်ိတ္ဆြဲမထားဘူး….
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က
ကိုယ့္ပရိေဒဝကိုယ္ဟားတိုက္
ကိုယ့္မိုင္တိုင္ကိုယ္စိုက္သူမို႔
ပရိေယသနတခုအတြက္
မ်က္ရည္အတုတစက္ကိုေတာင္
ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္မလိမ္းခဲ့ေလဘူး….။
အင္ဒီယားနားၿပည္နယ္၏မနက္ခင္းတခုတြင္ခံစားရေသာကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္တခုကိုေရးဖြဲ႕ထားၿခင္းမွ်သာၿဖစ္ပါသည္။
Sunday, November 2, 2008
Posted by
ေဆာင္းယြန္းလ
at
1:43 AM
Subscribe to:
Post Comments (Atom)



4 comments:
အင္း ဘာေျပာရမလဲ မသိေတာ့ဘူး။ နားလည္သလိုပဲ ခံစားသြားတယ္ ကိုေဆာင္းေရ..
နံနက္ခင္းေတြ ေအးခ်မ္းပါေစေပါ့
ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး မပန္ေရ..သမတမဲဆြယ္ပြဲေတြအ
ေၾကာင္းအလုအယက္ေၿပာေနၾကတဲ့လူတခ်ိဳ႕ကိုေငးၿပီး
ဒီကဗ်ာေလးေရးၿဖစ္သြားတာပါ...
ဆုေတာင္းေပးတဲ့အတြက္ေက်းဇူးပါ...
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က
ကိုယ့္ပရိေဒဝကိုယ္ဟားတိုက္
ကိုယ့္မိုင္တိုင္ကိုယ္စိုက္သူမို႔
ပရိေယသနတခုအတြက္
မ်က္ရည္အတုတစက္ကိုေတာင္
ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္မလိမ္းခဲ့ေလဘူး….။
ေလးစားတယ္ အစ္ကို။ ဘဝသမိုင္း အတြက္ေကာ ကဗ်ာအတြက္ေကာ။ ကဗ်ာထဲမွာ "ပရိေယသနတခုအတြက္
မ်က္ရည္အတုတစက္ကိုေတာင္
ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္မလိမ္းခဲ့ေလဘူး" အဲဒီ့ တင္စားခ်က္ကိုေတာ့ အၾကိဳက္ဆံုးပဲ။
ဟိုးအေဝးဆီမွာက်န္ရစ္ခဲ့တဲ့
ေတာအုပ္ေလးတစ္အုပ္နဲ႔တဲငယ္ေလးတစ္လံုး
ၿပီးေတာ့…
အဆံုးမသတ္ေသးတဲ့ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္…
---------
ျမက္ခင္းစိမ္းနဲ႕ တဲငယ္ေလး
မိုးမခ ေတာထဲက တဲငယ္ေလး
အားလံုးကို လြမ္းေနတုန္းပဲ....
တေန႕ေန႕ေတာ့
ပန္းခ်ီတခ်ပ္ အဆံုးသတ္မယ္-လို႕ ယံုၾကည္ေနတုန္းပဲ...
Post a Comment