Monday, January 19, 2009


”အစိမ္းေရာင္ၿမစ္သို႔ တမ္းခ်င္း”
ကဗ်ာဆရာပိုင္စိုးေဝရဲ့ အစိမ္းေရာင္ၿမစ္သို႔တမ္းခ်င္း ကဗ်ာရွည္စုစည္းမႈ ကဗ်ာစာအုပ္ထဲက
”အစိမ္းေရာင္ၿမစ္သို႔တမ္းခ်င္း” ဆိုတဲ့ကဗ်ာရွည္တစ္ပုဒ္ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ထဲမွာ အစိမ္း
ေရာင္ၿမစ္သို႔တမ္းခ်င္းအပါအဝင္ အၿခားကဗ်ာရွည္သံုးပုဒ္ပါဝင္ပါတယ္။ က်န္ကဗ်ာသံုးပုဒ္ကို
လည္း အလ်ဥ္းသင့္တဲ့အခါမွာ ကဗ်ာခ်စ္သူေတြအတြက္တင္ေပးဖို႔ အစီအစဥ္ရွိပါတယ္။
လက္တေလာမွာေတာ့ ဒီကဗ်ာေလးကိုဘဲ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာခံစားႏူိင္ၾကပါေစ။

”အစိမ္းေရာင္ၿမစ္သို႔ တမ္းခ်င္း”

စိမ္းညိဳ႕ေကြ႔ေကာက္ေသာ ၿမစ္ဖ်ားမွ
အေရာင္မထြက္တဲ့ ေက်ာက္တံုးတစ္ခုကို
ေတြ႔ေသာအခါ
ငါ့ႏွလံုးသားကို သတိရပါေလ။

ဒိုင္ယာရီၾကား
ကူးယူေရးမွတ္ထားခဲ့တဲ့
ငါ့မိတ္ေဆြရဲ့ ကဗ်ာအပိုင္းအစ
အခုေတာ့
မင္းအတြက္…ငါ့ရည္ညႊန္းခ်က္ၿဖစ္ခဲ့ရၿပီ။

သူ႔ေက်ာေပၚက စီးဆင္းသြားတဲ့
ေရအလ်ဥ္တိုင္းဟာ
သူ႔မ်က္ရည္ေတြပါပဲလို႔
အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခဲ့လွ်င္ေတာ့
ၿမစ္တစ္ၿမစ္ဆိုတာ
က်ိန္စာသင့္ေနတဲ့ေန႔ေတြလိုပဲ
သူေပ်ာ္ရႊင္လိမ့္မယ္။

အားနာစရာ
မလိုပါဘူးကြယ္
မင္းေလွာ္ခတ္ဖူးခဲ့တဲ့
ငါ့ႏွလံုးသားရာဇဝင္ၿမစ္က်ဥ္းတေလွ်ာက္
အေငြ႔ပ်ံမႈေတြနဲ႔
ေသြ႕ေၿခာက္ခဲ့ၿပီ မဟုတ္လား။

အခ်ည္းႏွီးေတာင္တန္းေတြဆီ
အထီးတည္းထြက္သြားရတဲ့အခါ
ငါ ေၿဖသိမ့္ႏူိင္စရာ…တစ္စံုတစ္ရာ
မင္းဆီက ပါခဲ့ၿပီမို႔
အားနာစရာ
မလိုပါဘူးကြယ္။

တို႔ႏွစ္ေယာက္
ဗာဒံရိပ္ကေလးေဝၿပီး လူသူရွင္းတဲ့
ကေဖးဆိုင္ကေလးတစ္ခုမွာထိုင္ၿပီး
ေဟာဒီလို ေမလရဲ့ ေန႔လယ္ခင္းမွာေပါ့
လူးလြင့္ေနတဲ့ တံလွပ္ေတြကိုေငးၾကည့္ရင္း
တိတ္ဆိတ္ စကားမဲ့ ၿငိမ္သက္စြာ
နာရီေတြ ေလာင္ကၽြမ္းခဲ့ရဲ့။

ငါ့မွာ
တစ္စံုတစ္ရာ အေကာင္းစားစိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြ
ရွိေနတယ္ဆိုပါေတာ့
အဲဒါေတြအကုန္လံုးကို မင္းယူ။

ငါ့မွာ
ဘယ္သူ႔ကိုမွ မခ်စ္ရေသးတဲ့
ႏွလံုးသားအသစ္တစ္ခု
ရွိေနတယ္ဆိုပါေတာ့
အဲဒါကိုလည္း မင္းဘဲယူ။

ငါေဖာက္ခဲ့ၿပီးသမွ်
လမ္းအားလံုးေပၚမွာ မင္းေလွ်ာက္သြား
ငါ ရသင့္ရထိုက္သမွ်
ေလာကရဲ့ ေပးဆပ္ၿခင္းေတြကိုလည္း မင္းယူ
င့ါကိုဦးညႊတ္ဂုဏ္ၿပဳမယ့္
တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ့ ဦးေခါင္းကိုလည္း
မင္းပဲပြတ္သပ္
မင္းပဲ ၿမင့္ၿမတ္ႏူိင္ပါေစ။

အဲဒီ ငါ့လက္ေဆာင္ေတြအားလံုးဟာ
တစ္စံုတစ္ရာ တန္ဖိုးမနည္းခဲ့ဘူးဆိုတာ
မင္းအသိပါပဲ
လူတခ်ိဳ႕ကေတာ့
မင္းဟာ
ငါမက္ေနတဲ့ အိပ္မက္ကေလးတစ္ခုတဲ့
တကယ္ေတာ့…မင္းဟာ
ငါ မပိုင္ဆိုင္လိုက္ရတဲ့
အၿပာေရာင္ေန႔တစ္ေန႔ပါကြယ္။

ငါကေတာ့
အအိပ္မဲ့ညေတြၾကား
အတိတ္နဲ႔အနာဂတ္ကို စားသံုးရင္း
ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းအိပ္မက္ေတြနဲ႔
အိပ္မက္ရဲ့ ရာဇဝင္ေန႔သစ္ေတြကို
အဆံုးရႈံးခံေနရတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။

တို႔...တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး
ေပါင္းစည္းညီညြတ္ခဲ့ဖူးရဲ့
တို႔…တစ္ဦးကိုတစ္ဦး
အရူးအမူး ေလးၿမတ္ၾကည္ညိဳခဲ့ဖူးရဲ့
တို႔…တစ္ဦးေပၚတစ္ဦး
ေပးဆပ္မႈနဲ႔ ရယူခဲ့ဖူးရဲ့
အခုေတာ့ အဲဒီတရားေတြ
(ဘယ္သူမွ ၾကားဝင္မေႏွာင့္ယွက္ဘဲ)
သူစိမ္းေတြလို ေဝးကြာခဲ့ၾကေပါ့။

သူဝတ္ထားတဲ့ အေရခြံကို
သူစြန္႔ခြာရတဲ့အခါ
ၿမစ္တစ္ၿမစ္ဆိုတာကေတာ့
ေၿမြတစ္ေကာင္လို မေပ်ာ္ရႊင္ႏူိင္ဘူးေပါ့။

အားနာစရာ
မလိုပါဘူးကြယ္
ငါပိုင္ဆိုင္ႏူိင္တဲ့
ေလာကရဲ့ ပညတ္မွန္သမွ်နဲ႔
ငါ့အေတြးေတြအားလံုးကိုလည္း
မင္းပဲ ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ၿပီမဟုတ္လား။

ဟင္းလင္းၿပင္ေတြကိုေတာ့
ငါကိုယ္တိုင္ပဲ ပိုင္ဆိုင္ဆဲပါေလ။ ။

ပိုင္စိုးေဝ (အစိမ္းေရာင္ၿမစ္သို႔တမ္းခ်င္း ကဗ်ာရွည္စုစည္းမႈ)

6 comments:

ေမာင္မ်ိဳး said...

သိပ္လွတဲ့ အခ်စ္ကဗ်ာ နုနုေလးပဲ ၾကိဳက္တယ္ ကိုေဆာင္းေရ့
““ငါ့မွာ
ဘယ္သူ႔ကိုမွ မခ်စ္ရေသးတဲ့
ႏွလံုးသားအသစ္တစ္ခု
ရွိေနတယ္ဆိုပါေတာ့
အဲဒါကိုလည္း မင္းဘဲယူ။””

ဒီေနရာေလး ရင္ထဲထိတယ္ မွ်ေ၀ေပးတာ ေက်းဇူး ေနာက္ထပ္ ကဗ်ာ ၂ ပုဒ္က်န္ေသးတယ္ေပါ့ တင္ေပးပါအံုး ။

ေဆာင္းယြန္းလ said...

သံုးပုဒ္က်န္ေသးတယ္ေလညီေလးေရ.အေပၚမွာေရးထားတာကိုေသခ်ာမဖတ္ဘူး.ကဗ်ာကိုခ်ည့္မဲဖတ္ေနတာကိုး.က်န္သံုးပုဒ္ကအခ်စ္ကဗ်ာေတြမဟုတ္ဘူး.ဒီကဗ်ာထက္
လည္းပိုရွည္တယ္.အခ်ိန္နဲနဲယူရဦးမယ္.တင္ေပးမွာပါ

မမသီရိ said...

ကိုယ္တိုင္ေရးတာ..ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္...
တစ္ခါ တစ္ေလ လဲ..ဒီလို ၾကည္ႏူး စရာေလး ေတြ.
လုပ္ စမ္းပါ....း)......။ ေနာက္ထပ္ ၃ ပုဒ္ ေမွ်ာ္ေနမယ္...

ပ်ဴႏုိင္ငံ said...

အကိုမွ်ေ၀ေပးတဲ့ ကဗ်ာေတြကို အားပါတရ ဖတ္ရူ
သြားပါတယ္ အကုိေရ။

ေခါင္ေခါင္ said...

ကဗ်ာေကာင္းေလးပဲ..
ဦးေဆာင္းကဗ်ာေတြကိုေတာ့ မမွီပါဘူးေနာ့...။ :P
က်န္တဲ့ ၂ ပုဒ္လည္း အဆင္ေျပရင္တင္ေပးပါဦး.။

nyimg said...

က်ေနာ့္ဆီလာဖတ္လဲ ရပါတယ္... ဆရာပုိင္ ရဲ႔ ကဗ်ာတအုပ္လဲရွိတယ္ လုိခ်င္ ပုိ႔ေပးမယ္ဗ်ိဳ႔.. အခ်စ္ကဗ်ာက ေတာ့ ဒါအကုန္ပဲထင္တယ္..