Friday, January 3, 2014

“နားနားၿပီး မွားၾကရေအာင္”

ကမၻာၾကီး လံုးတယ္လို႔ေတာ့ ေၿပာၾကတာပဲ
တခုခုေတာ့ မွားေနတယ္…

ကမၻာၾကီး ၿပားသြားၿပီလို႔ ေၿပာၾကတာပဲ
တခုခုေတာ့ မွားေနတယ္….

ဖတ္လစ ေရးေနဆဲ အခန္းဆက္ဘ၀ေတြလည္း
လံုးလိုက္ ၿပားလိုက္ မဲလိုက္ ၿပာလိုက္နဲ႔
တခုခုေတာ့ မွားေနတယ္….

မလံုးမၿပား (ေလးေထာင့္ သံုးေၿမွာင့္ အေၿဖာင့္ အခၽြန္)
သို႔တည္းမဟုတ္တဲ့ တၿခားတခုခုမွာလည္း
တခုခုေတာ့ မွားေနတယ္…..

ငါးစာခ်ရာ ငါးပြက္လိုက္ ငါးပြက္ရာ ငါးစာခ်လိုက္
မီးေလာင္ရာ ေလပင့္လိုက္ ေလပင့္ခိုက္ မီးေလာင္လိုက္နဲ႔
တခုခုေတာ့ မွားေနတယ္…..

ႏွစ္တႏွစ္ကူးခါနီးတိုင္း
လူခ်င္းနီးေအာင္ လမ္းခ်င္းမီးညွိေနၾကေပမယ့္လည္း
စိတ္ေတြကို မီးမကူးၿပန္ဘူး
တခုခုေတာ့ မွားေနတယ္….

မထူးၿခင္း မၿခားၿခင္း မနားၿခင္း
မထူးမၿခားမနား (ထူးမၿခားနားၿခင္းမွာ)
နားနားၿပီး မွားၾကရရင္မေကာင္းဘူးလား……။

ေဆာင္းယြန္းလ

Thursday, December 5, 2013

“မီးခိုးေရာင္ သီခ်င္း”

ဆုေတာင္းၿခင္းနားနီးလို႔ လူၿဖစ္ခဲ့ရ
ကာရံနားနီးလို႔ ကဗ်ာေတြၿဖစ္ခဲ့ရ
ၿမစ္ေခ်ာင္းနားနီးလို႔ တံငါၿဖစ္ခဲ့ရ
ေတာေတာင္နားနီးလို႔ မုဆိုးၿဖစ္ခဲ့ရ…

ဖိႏွိပ္သူနားနီးေတာ့ သူပုန္ၿဖစ္ခဲ့ရေပါ့….

လမင္းနဲ႔နီးေနပါရဲ႕နဲ႔
အလင္းတၿပက္မွ် မလက္ခဲ့ေသးဘူး
ၾကယ္ေတြစံုေနပါရဲ႕နဲ႔
စံပယ္ငံု မဖူးခဲ့ေသးဘူး….

လူ႔ဘံုရဲ႕ ဘ၀အခန္းထဲမွာ
မညီမွ်ၿခင္းေတြပဲ ပင့္ကူအိမ္ဖြဲ႔ေနခဲ့လို႔…

ႏွစ္တႏွစ္ ကူးသြားတိုင္း
ငါ့ရင္ဘတ္အကိုင္းမွာ ဆူးေတြအၿပိဳင္းအရုိင္းနဲ႔…။

Wednesday, December 4, 2013

“တရြက္ခ်င္းၿပန္လွန္ဖတ္မိတဲ့ အသိ”




“တရြက္ခ်င္းၿပန္လွန္ဖတ္မိတဲ့ အသိ”

အေရၿပားကို ခပ္စိမ္းစိမ္း ထိုးထိုးစိုက္ေနတတ္တဲ့
အစိမ္းရင့္ေရာင္ ေလေအးေတြက
အမွတ္သညာနဲလြန္းတဲ့ ခႏၵာကိုယ္ေပၚကိုမွ
မနက္ခင္းမွာလန္းတဲ့ ပန္းေတြလို ပြင့္ခ်ေနၾကၿပန္တယ္…..
အဲဒီမွာ…
ပါးလ်ပိန္သြယ္လြန္းေနတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြထဲက
တစက္ခ်င္း စီးက်လိမ့္ဆင္းသြားတဲ့ သီခ်င္းကို
ေလပူေပါင္းတလံုးရဲ႕ ေပါက္ကြဲသံလို တီးခတ္ပစ္ခဲ့လိုက္ႏုိင္တယ္…
အဲဒီမွာ…
အေရာင္မြဲမွိန္ေနတဲ့ ့မိုးတိမ္နံရံေတြေပၚမွာလည္း
စိန္ရတု ပတၱၿမားရတုဆိုတဲ့ တံဆိပ္လွလွေတြကပ္ၿပီး
ဆီမီးထိန္ထိန္ ထြန္းခ်င္ထြန္းထားခဲ့ႏုိင္တယ္….
အဲဒီမွာ….
အရိပ္ထက္ရွည္လ်ားတဲ့ ေၿခေထာက္ေတြထဲက
ထြက္က်လာတဲ့ ခရီးမိုင္ေတြကိုလည္း
ဒိုင္ယာရီထဲက အၿပီးအပိုင္ဖယ္ထုတ္ၿပီး
အတိတ္ဆိုတဲ့ လူ႔သမိုင္းကို ေခ်ာက္နက္ထဲပစ္ခ်ထားခဲ့ႏုိင္တယ္….
အဲဒီမွာ..
ဇာတ္၀င္ခန္းရဲ႕ ပူေဆြးေသာကနဲ႔ အလြမ္းေတြကို
ဟာသသရုပ္ေဆာင္တေယာက္ရဲ႕ ၿပက္လံုးတခ်ိဳ႕နဲ႔ အစားထိုးဖို႔
ဇာတ္သိမ္းပိုင္းကို ဇာတ္ညႊန္းခြဲလို႔မၿပီးေသးဘူး….
ေဟာဒီ..
ေရြးခ်ယ္စရာေတြမ်ားလြန္းတဲ့ ကမၻာမွာ
တန္ဘိုးမရွိတဲ့ ကံၾကမၼာကိုေစ်း၀ယ္ထြက္ရတာ အေၿခာက္ေသြ႔႕ဆံုးပဲ…
ေပ်ာက္…ပ်က္…ကုန္…လြယ္လြန္းခဲ့တဲ့
လူ႕ဘ၀ သက္တမ္းတ၀တ္ေက်ာ္ေက်ာ္အတြက္
ပုခက္လႊဲတဲ့ အေမ့ရဲ႕လက္ေတြေညာင္းခဲ့တာပဲ အဖတ္တင္ခဲ့တယ္….။

ေဆာင္းယြန္းလ (ဒီဇင္ဘာ ၄ရက္၊ ၂၀၁၃ခုႏွစ္)

Thursday, October 24, 2013

“ခိုက္ၿပီးတန္႔ေနတဲ့ အခိုက္အတန္႔ေတြ”

“ခိုက္ၿပီးတန္႔ေနတဲ့ အခိုက္အတန္႔ေတြ”


အေနအထိုင္မတတ္ေတာ့
တေန႔တာရဲ့ ၂၄နာရီက အနည္ထိုင္တယ္ကိုမရွိဘူး
ေတာင္သြားသြား ေၿမာက္ေရာက္ေရာက္
ၿပႆဒါးထဲက ၿပႆနာက ဆီလိုအေပါက္ရွာထြက္လာတတ္တယ္
ေခတ္ကို ၀တ္ဆင္ေပးဖို႔ အေႏြးထည္တထည္ေလာက္
ေဟာဒီ ေဆာင္းဦးေပါက္မွာ လိုေကာင္းလိုလိမ့္မယ္
ဘူးတလံုးေဆာင္တိုင္း မဆင္းရဲဘူးေၿပာၾကေၾကးဆို
ေဟာဒီ ငါ့လက္ထဲက ေရသန္႔ဗူးထဲမွာ
နဂါးနီသီခ်င္းဟာ ကီးအမ်ိဳးမ်ိဳးေၿပာင္းၿပီး ကခုန္လို႔ေပါ့
ေၿပရာေၿပေၾကာင္းေတြ ေတြးေတြးၿပီး
လည္ၿပန္ေငးမိတဲ့ မိုင္တိုင္ေတြမွာ ေနာင္တဟာ ၿခစ္ရာဗလပြနဲ႔….

အသြားအလာမတတ္ေတာ့
တနာရီရဲ့ စကၠန္႔ေၿခာက္ဆယ္ဟာ
ေအာက္ေၿခသိမ္းကိစၥေတြ စြယ္စံုရတဲ့ ၿပာတာတေယာက္လို
လက္ခံမႈနဲ႔ ၿငင္းပယ္မႈေတြၾကားက အနားသတ္မ်ဥ္းေၾကာင္းေပၚမွာ
ဒူးႏွံ႔ထိုင္ၿပီး ေလခၽြန္ႏုိင္ဖို႔ က်ည္ကာအက်ၤီတထည္ေလာက္လည္းလိုမယ္
ေခတ္ကို ေရခ်ိဳးေပးဖို႔ ဆပ္ၿပာရည္ေကာင္းေကာင္း တဗူးေလာက္ၿဖစ္ၿဖစ္
ေဟာဒီႏွစ္ ေႏြဦးေပါက္ထဲမွာ လိုေကာင္းလိုေပလိမ့္မယ္
အမိုးအကာေအာက္ေရာက္ရွိေရး ႏွစ္ရွည္စီမံကိန္းေတြဘာေတြပဲေၿပာေၿပာ
ေခတ္ကို အေအးမမိႏွာမေစးေအာင္ေဆာင္းေပးဖို႔ ထီးတလက္ေလာက္လည္း
ေဟာဒီ မိုးဦးေပါက္မွာ လိုေကာင္းလိုလိမ့္မယ္….

အေၿပာအဆိုမတတ္ေတာ့
တိုင္ကပ္နာရီေပၚက လက္တံေတြက တိုင္ပတ္ေနၿပန္တယ္
ေနထိုင္စားေသာက္ပံု စံနစ္ေၿပာင္းဖို႔အတြက္
ေလွ်ာ္ဖြပ္မီးပူတိုက္ လဲလွယ္စရာမလိုတဲ့ အ၀တ္တစံု
ေတာင္ေတာင္ေၿမာက္ေၿမာက္ သြားေလရာကပ္ပါေနမယ့္ အိမ္တေဆာင္နဲ႔
တခါစားရင္ တသက္တာအဆာခံမယ့္ ေဆးတၿပားေလာက္လည္းလိုမယ္…

အသြားမေတာ္တဲ့ ေလးဆယ့္ငါးလွမ္းမွာ
မေန႔ကပတ္တဲ့တိုင္နဲ႔ ဒီကေန႔ပတ္တဲ့တိုင္ေတာင္ တိုင္ခ်င္းမတူဘူး
ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အခိုက္အတန္႔ရဲ႕ အခိုက္အတန္႔ေလးထဲမွာ
တိမ္တိုက္ေတြထဲ တိုက္အိမ္ေတြအုတ္ၿမစ္ခ်ရတာလည္း ေပ်ာ္စရာပဲ…..။      

ေဆာင္းယြန္းလ

Friday, October 4, 2013

“ငါးနာရီလာရ၏”



                        “ငါးနာရီလာရ၏”
ကမ္းမကပ္ႏုိင္ခဲ့ေသးတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြက ေရမိုင္ေပါင္း သိန္းေၿခာက္ေသာင္းငါးေထာင္
ႏုိင္ငံေတာ္ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ ေတာင္ဘက္အရပ္က ေတာင္ေစာင္းေတြနဲ႔
ႏုိင္ငံေတာ္အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ေၿမာက္ဘက္အရပ္က ႏြံအိုင္ေတြၾကားမွာ
ဆႏၵဟာ ၿပာအိုင္ထဲ အခဲမေၾကမႈေတြနဲ႔သားေဖာက္ၿပီး လြန္႔လြန္လူးလွ်က္
ေနမထြက္ခဲ့ဖူးေသးေသာ ႏုိင္ငံေတာ္အေရွ႕အရပ္ရွိ ၿမက္ခင္းတခ်ိဳ႕နဲ႔
လရိပ္မဲ့ေနေသာ ႏုိင္ငံေတာ္အေနာက္ဘက္မွ ပင္လယ္ထဲတြင္ လႈိင္းၾကီးေလထန္ၿပီး
အားနဲ႔မာန္မွာ ဓားနဲ႔လွံထက္ အသြားထက္တဲ့ ကရိယာတန္ဆာေတြကို ခ်ိတ္ဆင္ထားလွ်က္
ၿခစ္ၿခစ္ေတာက္ေအာင္ အန္ထြက္ေနတဲ့ ေနာက္ေက်ာက ေနေရာင္ၿခည္အေဟာင္းဟာ
ဘာသာေဗဒအသစ္အဆန္းေတြနဲ႔ ကုန္ဖလွယ္ဖို႔ ပလူးပလဲ က်ီစယ္ေက်ာသပ္ရင္း
မိုင္ကုန္ေအာင္နက္တဲ့ မိုက္တြင္းထဲမွာ ငရဲဟာ သူ႔အသားက်မႈမ်ားႏွင့္သူ အလံထူလွ်က္
အၿပာေရာင္မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္နဲ႔ ေကာင္းကင္က အညိဳရင့္ေရာင္ အနီၿပစ္ၿပစ္ေတြကို ေမာင္းတင္ထားၿပီး
ေတာမီးကို အိမ္ေၾကာင္က ဟုန္းဟုန္းေတာက္ေအာင္ရႈိ႕ထားတဲ့ အခန္းဆက္ဇာတ္လမ္းမွာ
ဘံုးဘံုးလဲေနတဲ့ အနာဂတ္ေမွ်ာ္စိတ္ကူးေတြနဲ႔ အတိတ္ေမ့ဓေလ့ေတြရဲ့ ေႏွာင္ဖြဲ႔မႈက
ကုထံုးမဲ့ ေရာဂါေဗဒအသစ္စက္စက္တခု လူ႕ကမၻာကိုညတြင္းခ်င္း စခန္းသိမ္းတိုက္လိုက္သလိုမ်ိဳး
အနာနဲ႔မတည့္တဲ့ပိုးသတ္ေဆးတခ်ိဳ႕ ႏွစ္ပရိေစၧဒေခ်ာက္နက္ထဲ တစက္ခ်င္းလိမ့္ဆင္းသြားမႈနဲ႔
အယားေၿပ အေရၿပားေပၚလက္တည့္စမ္းထားတဲ့ ေဆးမင္ေၾကာင္တခုရဲ့ ေနာက္ေၾကာင္းရာဇ၀င္မွာ
ေသဆံုးသြားသူေတြရဲ႕ ကံေကာင္းၿခင္းက ၂၅% ရွင္သန္ေနသူေတြရဲ့ ကံဆိုးၿခင္းက ၇၅%
ဂဏန္းေပါင္းစက္တလံုးနဲ႔ ေပါင္းႏႈတ္တြက္ခ်က္ထားတဲ့ ရာခိုင္ႏႈန္းပုစၧာမွာ  
ဥာဏ္နဲ႔၀ီရိယဟာ မသိကိန္းမ်ားၿဖစ္ၿပီး
ဘ၀ေတြကို မိုင္ကုန္စက္ဖြင့္ေမာင္းေနၾကရတဲ့ လမ္းမၾကီးမွာ ခရီးကၾကမ္းတယ္…..။          

ေဆာင္းယြန္းလ (ေအာက္တိုဘာလ ၄ရက္၊ ၂၀၁၃ခုႏွစ္)