Wednesday, February 24, 2016

“အိမ္မက္”

အိမ္မက္ကို
အိပ္မက္နဲ႔မွ်ားေနခဲ့ရင္း
အိမ္မက္ဟာ
အိပ္မက္နဲ႔ နံရံတဖက္ၿခားသြားခဲ့တယ္…


အိမ္မက္ကို အိပ္မက္ထဲမွာ
နဖူးေတြ႔ ဒူးေတြ႔ မေတြ႔ႏူိင္တဲ့အခါ
အိမ္မက္ဟာ
ငါတို႔ကမၻာနဲ႔ တေၿဖးေၿဖးေ၀း
ေသြးေအးလာခဲ့ေပါ့…

အခ်စ္ေရ
နင့္ေကသာဦးမွာ ပန္ေပးဖို႔ရာအတြက္
ေဟာဒီ ေၿမကမၻာမွာ
ေရရာေသခ်ာတဲ့ အိပ္မက္တပြင့္ဖူးပြင့္လိမ့္ဦးမယ္…

တေန႔ေန႔မွာေတာ့…
ဘုရားတဆူ ပြင့္သလိုမ်ိဳး…။

ေဆာင္းယြန္းလ
.

“အေ၀းက..ႏွင္း”

ေ၀ရုံေလး ေ၀ေနရုံနဲ႔တင္
ႏွင္းၿဖစ္မတဲ့လား
 အလင္းၿဖစ္ခဲ့သလား….

 တစက္ခ်င္းေၾကြမယ့္
ႏွင္းေတြေအာက္
 သံသယမဲ့ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တယ္…

အခုထိေတာ့
စစ္ၾကြင္းစစ္က်န္တခ်ိဳ႕နဲ႔
မေပ်ာ္တဲ့ၿမိဳ႕ဟာ
၀မ္းတထြာေရးအတြက္
အေပ်ာ္ၾကံခံေနရတုန္းပဲ….

အေ၀းက လြမ္းေနရသူရင္ထဲ
အေ၀းက..ေၾကြမယ့္ႏွင္းကိုသာ
တသသနဲ႔ ေမွ်ာ္ေလတိုင္း
မႈိင္းရီလို႔…။

ေဆာင္းယြန္းလ

Thursday, February 11, 2016

"ရုပ္ရွင္မၾကည့္ေတာ့ဘူး”

လူ႔ဘ၀ဟာ
ခ်စ္ၾကိဳက္ ကြဲညား
အေပါစား ရုပ္ရွင္ဇာတ္တထုပ္ပဲလား…

ေနရင္းထိုင္ရင္း
တၿဖဳတ္ၿဖဳတ္ ေၾကြသြားခဲ့ပံုေတြက
ဟိုတၿမန္ မႏွစ္တႏွစ္ကနဲ႔
ဒီတၿမန္ မေန႔တေန႔ဟာ အားလံုးအတူတူပဲ….


ဟိုဟိုဒီဒီ သြားရင္းလာရင္း
ေၿခာက္ကပ္ေနတဲ့ လည္ၿမိဳထဲကေန
ရွင္သန္ၿခင္းကို ေထြးပစ္ရမလိုလို
ေရာက္ေနတဲ့ ေမွာ္ရုံေတာထဲကေန
ေသမင္းကို ေစ်းဆစ္ရမလိုလိုနဲ႔…

တခါတခါ
ရွင္ေနတဲ့အရုပ္ေတြကို ၾကည့္ရတာလည္း
အသက္မပါလွဘူး…

လြမ္းခန္းေတြေရာက္တိုင္းလည္း
၀ဲစရာမ်က္ရည္ေတြ
ငါတို႔မွာ မြဲခဲ့ပါၿပီ….

လူ႔ဘ၀မွာ
လဲစရာရွိတာကို လဲၿပီး
ၾကမ္းစရာရွိတာကိုလည္း ၾကမ္းမွ….

လူလဲၾကမ္းမွ
လူၾကမ္းေတြလဲမယ္
လူၾကမ္းေတြအားလံုးလဲၿပီးသြားရင္
ငါတုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ ရုပ္ရွင္မၾကည့္ၾကေတာ့ဘူး….။

ေဆာင္းယြန္းလ (ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၀၊ ၂၀၁၆)

Friday, November 27, 2015

"တိမ္ေငးသူ"

ခ်ိန္ထားတဲ့
အခ်ိန္ေတြသာ ကုန္သြားခဲ့တယ္
ပစ္ကြင္းနဲ႔ ပစ္မွတ္
တခါမွ မထပ္ခဲ့ၾကဘူး...

ဘ၀ဟာ
တရက္ၿပီး တရက္နဲ႔
တရြက္ၿပီး တရြက္လွန္ခဲ့မိတဲ့
စာသားမဲ့ စာတပုဒ္ကို
ဗလာစာအုပ္ထဲက ဆြဲဆုတ္ေနရၿခင္းပဲ...
မိုးေႏွာင္းမွ
ေတာင္းမိတဲ့ မိုးဦးအတြက္
ေဆာင္း ေႏြရက္ေတြမွာ
ပစ္မွတ္ကို ပစ္ကြင္းထဲၿပန္ရွာရဦးမွာေပါ့...
ကိုယ္က
သူ႔ကို ၿဖတ္သြားခဲ့ၿခင္းလား
သူက
ကိုယ့္ကို ၿဖတ္ထားခဲ့ၿခင္းလား
မသိၿခင္းကို သိၿခင္းထဲမွာ ၿပန္ရွာမိေနရင္း..
အခ်ိန္ေတြက
တိမ္ေတြနဲ႔ တသားတည္း
ကိုယ့္ကို ခ်န္ထားသြားရစ္ၾကၿပန္ေပါ့....။
ေဆာင္းယြန္းလ

Thursday, September 3, 2015

"ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ဘူး"

"ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ဘူး"
ေခြးရူးေကာင္းစား တမြန္းတည့္တဲ့
ေခြးရူးေတြေကာင္းစားတဲ့ တမြန္းက
 တည့္ပဲတည့္လို ့မဆံုးႏူိင္ေတာ့ဘူး....
 မြန္းတည့္ခ်ိန္မွာ ေနဝင္လိုက္လို ့ရရင္
 သိပ္ေကာင္းမွာပဲ...
ေနဝင္ခ်ိန္ေတြေရာက္ဖို ့နဲ ့
ေနထြက္ခ်ိန္ေတြဆီကိုျပန္ေရာက္ဖို ့
ေမတၱာဆိုတဲ့ တံခါးေပါက္ေတြကို
 ပိတ္သင့္ရင္ ပိတ္ထားရမွာပဲ....
ေသနတ္ သံေတြနဲ ့
 ငါတို ့မိသားစုတံခါးေပါက္ေတြ ရိုက္ခ်ိဳးခံခဲ့ရတဲ့

 ေန ့ေတြကို
 ငါတို ့ေမ ့ပစ္ဖို ့မျဖစ္ႏူိင္ဘူး.....
 စစ္ဖိနပ္သံေတြေအာက္
 ငါတို ့တရြာလံုး တျမိဳ ့လံုး
 က်ီးလန္ ့စာစားဘဝမ်ိဳးနဲ ့ေၾကာက္လန္ ့ခဲ့ရတဲ့ ညေတြကို
 ငါတို႔ ေမ့ပစ္လို ့မျဖစ္ဘူး.....
ႏွစ္ေပါင္း၅၀ေက်ာ္မွာ
 လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာရဲ ့ဘဝေတြ ျပာက်သြားတာ
ေမ့ပစ္စရာလား.....
ႏွစ္ေပါင္း၅၀ေက်ာ္မွာ
 တႏူိင္ငံလံုးရဲ ့ေျမဆီလႊာနဲ ့သဘာဝတံုးသြားတာ
ေမ့ပစ္စရာလား.......
 လင္ကုန္ရႈံး တသက္ဆိုတဲ့စကားလိုပဲ
 အစိုးရကုန္ရႈံးေတာ့ တတိုင္းလံုးတျပည္လံုးဆံုးတယ္...
 ၆၂ခုႏွစ္ကို မေမ့ဘူး
 ၇၄ခုႏွစ္ကိုလည္း မေမ့ဘူး
 ၈၈ခုႏွစ္ကို မေမ့ဘူး
 ၉၀ကိုလည္း မေမ့ဘူး
၂၀၀၃ခုႏွစ္ကို မေမ့ဘူး
၂၀၀၇ကို မေမ့ဘူး
၂၀၀၈နာဂစ္ကိုလည္း မေမ့ဘူး....
 ကုန္ကုန္ေျပာရရင္
ေသြးစြန္းေပက်ံရစ္ခဲ့တဲ့ ဘယ္ႏွစ္ကိုမွမေမ့သလို
 စစ္ပေဒသရာဇ္ေတြအားလံုးနဲ ့ စစ္ကိုလည္းမုန္းတယ္...
 တခါတရံမွာ
 လိုအပ္ရင္ေတာ့
 မုန္းတဲ့စစ္ကို မုန္းတဲ့စစ္နဲ့ျပန္အဆံုးသတ္ရမွာေပါ့....
 ငါတို ့ဆံုးရႈံခဲ့ရသမ်ွေတြအတြက္
ေနာင္သံသရာ အဆက္ဆက္
 ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ဘူး
 ဘယ္္ေတာ့မွ မေမ့ဘူး
 ဘယ္ ေတာ့ မွ မ ေမ့ ဘူး............

 ေဆာင္းယြန္းလ