Saturday, October 4, 2008


"က်ေနာ္စီးဆင္းပစ္လိုက္တဲ့မနက္ခင္း"
တလွမ္းခ်င္းေလွ်ာက္
တံခါးေခါက္လာတဲ့
ေအာက္တိုဘာရဲ့မနက္ခင္းေတြက
ပူၿပင္းစေတြကိုေလွ်ာ့ခ်ရင္း
ေအးစိမ့္တဲ့ေလေၿပညင္းနဲ႔အတူ
အပင္ထက္ကသစ္ရြက္တခ်ိဳ႕ကို
ေၿခြယူေနေလရဲ့…

အပူမဲ့သူသာဆိုရင္ေတာ့
ဒီေအာက္တိုဘာမနက္ခင္းေတြေပၚမွာ
လြတ္လပ္ေပါ့ပါးစြာနင္းေလွ်ာက္ရင္း
ဂႏၵဝင္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ဆိုေနမွာေသခ်ာတယ္
သစ္ပင္ေကာင္းေကာင္းတစ္ပင္ေအာက္မွာ
အဲဒီမနက္ရဲ့ေနၿခည္ကိုေသာက္စို႔ရင္း
ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကိုအသက္သြင္းေနမွာေသခ်ာတယ္
ဒါမွမဟုတ္
အိုမာခရမ္ရဲ့အကၡရာသခ်ာၤတစ္ပုဒ္ကို
အေၿဖထုတ္ေနမွာေသခ်ာတယ္….

က်ေနာ္က
လူမမယ္မဟုတ္ေတာ့တဲ့
အပူသည္တစ္ေယာက္ၿဖစ္တာမို႔
ကၿပာကရာမနက္ခင္းမွာ
ေကာ္ဖီခါးခါးတစ္ခြက္ထဲကိုဂၽြမ္းပစ္ရင္း
စီးဆင္းပစ္လိုက္တယ္..

ဒါေပမယ့္
က်ေနာ္စီးဆင္းပစ္လိုက္တဲ့ မနက္ခင္းမွာ
က်ေနာ့္ကိုယ္ပိုင္ဒဏ္ရာေတြပါမလာခဲ့ဘူး….။

2 comments:

Nyein Chan Aung said...

အပူမဲ့သူသာဆိုရင္ေတာ့
ဒီေအာက္တိုဘာမနက္ခင္းေတြေပၚမွာ
လြတ္လပ္ေပါ့ပါးစြာနင္းေလွ်ာက္ရင္း
ဂႏၵဝင္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ဆိုေနမွာေသခ်ာတယ္

ဒီအပိုဒ္ကိုႀကိဳက္တယ္။ အဆင္ေျပပါေစဗ်ာ..

ေအာင္သာငယ္ said...

မနက္ခင္းမွာ
စီးဆင္းခဲ့သူေရ
ဒဏ္ရာေတြ မပါေလသမွ် ......