Friday, September 18, 2009

”ကဗ်ာလူ ကဗ်ာကမ္းပါးမွာေသာင္တင္ေနမိတဲ့ညေနခင္းမ်ား”

ေဆာင္းဦးေပါက္ ညေနခင္းေတြမွာပဲ….
မေရးေတာ့ဘူးလို႔ ဆံုးၿဖတ္လိုက္တဲ့ စိတ္ေတြနဲ႔
အခု ဒီကဗ်ာကို ေရးၿဖစ္သြားခဲ့ၿပန္တယ္
မေတြးေတာ့ဘူးလို႔ ဆံုးၿဖတ္လိုက္တဲ့ အေတြးေတြနဲ႔
အခု စကားလံုးတခ်ိဳ႕ကို ေတြးၿဖစ္သြားတယ္
မၾကည့္ေတာ့ဘူးလို႔ ဆံုးၿဖတ္လိုက္တဲ့ အသိေတြနဲ႔
အခု ဒီကဗ်ာကို တခ်က္ေတြၿပီး ၾကည့္မိၿပန္တယ္
ၿပန္မလွည့္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ အသိနဲ႔ ေရွ႕ကိုတည့္တည့္ ေလွ်ာက္ၾကည့္မွပဲ
ေလွ်ာက္ေနတဲ့ ေၿခေထာက္ေတြက အေနာက္ကိုၿပန္ေရာက္ေနၾကတယ္
ႏႈတ္မဆက္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ အသိတခ်က္ဝင္ခ်ိန္မွာ
ရုတ္တရက္ၿပန္ငဲ့ၾကည့္ေနမိတာ ဒီလူရဲ့ ေပ်ာ့ညံ့ခ်က္ေတြသာၿဖစ္မွာပါ…

တခ်က္ၿပန္လွည့္အၾကည့္မွာတင္ တသက္စာဘဝင္ကို ကုိင္လႈပ္
အရုပ္ၾကိဳးပ်က္က်သလိုၿဖစ္သြားေအာင္ ဗို႔တေထာင္ၿပင္းအားထန္လို႔
သူ႔ရဲ့ညႈိ႕ဓာတ္ထဲမွာတင္ အပင္ၿပန္ေပါက္သြားခဲ့မိတာလည္း ကဗ်ာ
ဘယ္လိုဖူးစာေရးနတ္ေၾကာင့္ပါလိမ့္
တစိမ့္စိမ့္ေတြးရင္း ေရးမိသြားတာလည္း ကဗ်ာ
တသိမ့္သိမ့္တုန္ေနတဲ့ ရင္ထဲမွာ ေမွးဝင္အိပ္စက္ေနတာကလည္း ကဗ်ာ
ကံၾကမၼာရဲ့ ထားရာေနေစရာသြား ဘဝသမားရဲ့ သစ္တပင္မွာ
ေႏြအကုန္ ေဆာင္းအဝင္ ကဗ်ာငွက္ေတြသာ အိပ္တန္းဝင္ေနၾကေလရဲ့….

ဆင္းရဲၿခင္းအေမွာင္မွာ တၾကိမ္တခါမွမလာတဲ့ အသၿပာမီးပ်က္ေၾကာင့္
တၾကိမ္တခါ ေၿပာင္းလဲၿခင္းခရီးထြက္ၾကည့္ဖို႔ ၾကိဳးစားမိတဲ့ အေတြးထဲ
ကဗ်ာေသြးရဲရဲေတြကသာ အၾကိမ္ၾကိမ္အဖန္ဖန္ၿပန္ၿပီး စီးဝင္
ငါးစာကို ငါးစာလို မၿမင္တတ္ေသးခ်ိန္ထိ
ကဗ်ာကိုေတာ့ ကဗ်ာလိုၿမင္တတ္တဲ့ အသိရွိေနခဲ့တဲ့
ကဗ်ာကိုယ္ ကဗ်ာစိတ္ ကဗ်ာႏွလံုးသံုးပါးနဲ႔ ကဗ်ာလူဟာ
ကဗ်ာကမ္းပါးမွာ ဆည္းဆာကို ညေတြက တိုက္စားယူသြားခ်ိန္ထိ
ကဗ်ာေတြနဲ႔ပဲ လြတ္လပ္စြာ ေသာင္တင္ေနမိေတာ့တယ္…………။

8 comments:

အိုင္လြယ္ပန္ said...

တကယ္ ခ်စ္ေနရင္ ကဗ်ာ ဆိုတာလည္း
ဘဝပါပဲအစ္ကိုေရ ......

ေမာင္ေႏြသစ္ said...

ဒါပါပဲ...ရင္ဘတ္တူသူေတြဆိုတာ..ကြ်န္ေတာ္လဲ အကို႔လုိပဲ... ကဗ်ာေတြ စပ္ေနရရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္အကိုေရ...။

Anonymous said...

ကဗ်ာကိုယ္ကဗ်ာစိတ္ ကဗ်ာႏွလံုးသံုးပါးနဲ႔ကဗ်ာလူဟာ
ကဗ်ာကမ္းပါးမွာ ဆည္းဆာကိုညေတြကတိုက္စားယူသြားခ်ိန္ထိ
ကဗ်ာေတြနဲ႔ပဲ လြတ္လပ္စြာေသာင္တင္ေနမိေတာ့တယ္…………။

ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ ကဗ်ာလိုလူက ကဗ်ာနဲ႔ပဲ ႏွစ္ပါးသြားရမွ တင္းတိမ္တတ္ႀကတယ္ ကၽြန္ေတာ္လဲ တူတူပါပဲ

မမသီရိ said...

အင္း.. ဘယ္လို ေၾကာင့္မ်ား
ကဗ်ာ နဲ႕ ဖူးစာ လာဆုံတာပါလိမ့္ ေနာ္...

သူ႔ရဲ့ညႈိ႕ဓာတ္ထဲမွာတင္
အပင္ၿပန္ေပါက္သြားခဲ့မိတာလည္း ကဗ်ာ ပါပဲ ေနာ္

ႏွင္းေဟမာ said...

“တစိမ့္စိမ့္ေတြးရင္း ေရးမိသြားတာလည္းကဗ်ာ
တသိမ့္သိမ့္တုန္ေနတဲ့ ရင္ထဲမွာေမွးဝင္အိပ္စက္ေနတာကလည္းကဗ်ာ
ကံၾကမၼာရဲ့ထားရာေနေစရာသြား ဘဝသမားရဲ့သစ္တပင္မွာ
ေႏြအကုန္ေဆာင္းအဝင္ ကဗ်ာငွက္ေတြသာအိပ္တန္းဝင္ေနၾကေလရဲ့….”တဲ႔လား
ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အစ္ကုိေဆာင္းေရးတဲ႔ ကဗ်ာေလးေတြတိုင္းရဲ႕ အဓိပၸါယ္တိုင္းမွာ ေလးနက္စြာ ခံစားလို႔ရေနခဲ႔တာေလ ......။
ျဖစ္ခ်င္တာေတြနဲ႔ ျဖစ္လာတာေတြ တစ္ထပ္ထည္းမက်ၾကတဲ႔ ႏွင္း တို႔ ဘ၀ေတြမွာ ရင္ထဲကခံစားရသမွ်ေတြကို လြတ္လပ္စြာေမ်ာခ်စီးဆင္းခြင္႔ေပးတာ အဲဒါလည္း ကဗ်ာပါပဲ အစ္ကိုေဆာင္းေရ........။
ခင္မင္ေလးစားမႈမ်ားျဖင္႔
ညီမေလးႏွင္း

မိုးစက္အိမ္ said...

မေရးဖူးဆံုးၿဖတ္ၿပီး ေရးတဲ. ကဗ်ာကေတာ.
ကဗ်ာကမ္းစပ္ထိလာ လာရိုက္ခတ္သြားတယ္ဗ်ာ
တကယ္.ကို ရိုးရိုးရွင္းရွင္းေလးပါဗ်ာ ... အားေပး
လ်က္ပါ အစ္ကိုေရ ...

အိျႏၵာ said...

ကဗ်ာကိုေတာ့ ကဗ်ာလိုၿမင္တတ္တဲ့အသိရွိေနခဲ့တဲ့
ကဗ်ာကိုယ္ကဗ်ာစိတ္ ကဗ်ာႏွလံုးသံုးပါးနဲ႔ကဗ်ာလူဟာ
ကဗ်ာကမ္းပါးမွာ ဆည္းဆာကိုညေတြကတိုက္စားယူသြားခ်ိန္ထိ
ကဗ်ာေတြနဲ႔ပဲ လြတ္လပ္စြာေသာင္တင္ေနမိေတာ့တယ္…………။

သိပ္အဆိပ္အေတာက္ကင္းတဲ့ေနရာေလးေပါ့ အကို

အမရာ said...

အကုိေရ...ဒီကဗ်ာေလးကုိ
ဖတ္ၿပီးေတာ႕..ကဗ်ာခ်စ္တတ္သူ
တေယာက္ကုိရွာေဖြေတြ႕ရွိသြားခဲ႕
ၿပန္သလိုပါပဲ...ခ်စ္စရာကဗ်ာေတြ
ဆက္လက္ေရးဖြဲ႕ႏိုင္ပါေစ...