Sunday, October 18, 2009

”အသစ္နဲ႔အေဟာင္းထဲမွာ အစစ္ကို လွန္ေလွာရွာေဖြၿခင္း (၂)”

ငါတို႔ကိုယ္ေတြက…
ဆယ္ပိုင္းေလာက္ေသေနရၿပီး
ငါတို႔စိတ္ေတြက…
အပိုင္းပိုင္းေသေနၾကတဲ့အခါ
ဘာကိုၾကည့္ၾကည့္ အၿမင္ေတြမရွိခဲ့….

ဒီလိုနဲ႔…
ငါတို႔ကိုယ္နဲ႔စိတ္ကို ၿဖတ္ေမာင္းသြားခဲ့တဲ့
နာရီေပါင္းမ်ားစြာမွာ
ဘာကိုၿဖစ္လို႔ၿဖစ္ရမွန္းမသိခဲ့တဲ့ သူေတြဟာ
လူလူသူသူမၿဖစ္ခဲ့တဲ့ ကမၻာမွာ
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ညာမွန္းမသိညာေနခဲ့ရ..

မၾကာခင္ၿပန္လာခဲ့မယ္ဆိုတဲ့ စကားနဲ႔
မုသာဝါဒမ်ားအေပၚ ပ်ားရည္သုတ္လိမ္း
ဇာတိနဲ႔ ခပ္စိမ္းစိမ္းေနခဲ့ရတဲ့ ႏွစ္ေတြမွာ
ကိုယ့္ဒဏ္ရာကိုယ္ အခါခါၿပန္ၿမိဳခ်ေနရရင္းက
အနာဂတ္ဆိုတဲ့ ပင္လယ္ဝကိုလည္း
ငါတို႔..တေခါက္တေလမွ် အလည္မေရာက္ႏုိင္ခဲ့ၾကေသး…

ပစၥဳပၸန္ေစ်းခင္းမွာ
ငါတို႔ကိုယ္ကို္ငါတို႔ ေရာင္းခ်ေနခဲ့ၾကရရင္း
အသက္ကို ခပ္မွ်ဥ္းမွ်ဥ္းသာရႈႏုိင္ခဲ့ၾက..

အတိတ္မုန္႔လံုးကို စကၠဴအခါခါကပ္
ေသတတ္ဖို႔ ေနတတ္ခဲ့ရသူေတြမွာ
ဘဝကို
ကံမ်က္လွည့္ဆရာရဲ့ လက္ထဲထိုးအပ္
အရာရာကို ဖာသိဖာသာေနတတ္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနခဲ့ၾကရ…

ဒီလိုေနထိုင္ၾကီးၿပင္းမႈေတြနဲ႔ပဲ
ေသမင္းခံတြင္းဝ
ငါတို႔ ခုန္ခ်ရေတာ့မွာလား
ဟင့္အင္း….
ကိုယ့္ခ်ဥ္ၿခင္းအတြက္
က်န္ရွိေနေသးတဲ့ နာရီေတြကို
ကိုယ့္ဘက္ဆြဲလွည့္ၿပီး
ပစၥဳပၸန္ကို တည့္တည့္ေလွ်ာက္
အနာဂတ္တခုကိုေတာ့ တည့္တည့္ေရာက္ၾကရေအာင္….။

(ကိုမင္းကိုႏုိင္ အသက္၄၇ႏွစ္ေၿမာက္ေမြးေန႔အတြက္ အမွတ္တရေရးဖြဲ႔ေသာ ကဗ်ာ)

9 comments:

ဗညားရွိန္ said...

အတိတ္မုန္႔လံုးကို စကၠဴအခါခါကပ္
ေသတတ္ဖို႔ ေနတတ္ခဲ့ရသူေတြမွာ
ဘဝကို
ကံမ်က္လွည့္ဆရာရဲ့ လက္ထဲထိုးအပ္
အရာရာကို ဖာသိဖာသာေနတတ္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနခဲ့ၾကရ…

ကိုယ့္ဇာတာ ကိုမပိုင္တာ . . . အရာရာကို ကံႀကိဳးဆြဲရာ ကေနရတဲ့ အေျခအေနေလာက္ စိတ္ဓာတ္က်တာ ဘာမွမရွိဘူး . . . ကိုယ့္အတြက္ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္မရွိဘူး ႀကိဳးစားပိုင္ခြင့္ မရွိခဲ့ဘူး . . . . . ေကာင္းလိုက္တဲ့ ကဗ်ာေလးပါပဲ

ဒ႑ာရီ said...

အကို႔ရဲ႕ ကဗ်ာေလးကို ဖတ္ရင္း လြတ္လပ္မႈအတြက္ စေတးေနရတဲ့ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြားအတြက္ မ်က္ရည္၀ဲသြားတယ္ အကို။
ဒီလိုေနထိုင္ ၾကီးျပင္းမႈေတြနဲ႔ပဲ အေ၀းတေနရာက ဘ၀ေတြ ၿပီးဆံုးေတာ့မွာလား။ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးေနာ္။

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္

ျမစ္က်ဳိးအင္း said...

က်န္ေနေသးတဲ့နာရီေတြမွာ ကိုယ့္အနာဂါတ္ကုိ ကိုယ္ပိုင္ခ်င္ၾကတယ္။။။။

ေရရာတဲ့ ဘ၀ရပ္တည္မႈလည္း ျဖစ္ခ်င္တယ္....။

မတရားဖိႏိွပ္ဖမ္းဆီးခံရတဲ့ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ နိင္ငံ ေခါင္းေဆာင္ေတြလည္း လြတ္ေျမာက္ေစခ်င္တယ္

ခင္မင္ေလးစားလ်က္
ညီငယ္

မမသီရိ said...

ဟုတ္ကဲ့….
ဟုတ္ကဲ့..
ကိုယ့္ခ်ဥ္ၿခင္းအတြက္
က်န္ရွိေနေသးတဲ့ နာရီေတြကို
ကိုယ့္ဘက္ဆြဲလွည့္ၿပီး
ပစၥဳပၸန္ကို တည့္တည့္ေလွ်ာက္
အနာဂတ္တခုကိုေတာ့ တည့္တည့္ေရာက္ၾကရေအာင္….။

ကုိေအာင္(ပ်ဴႏုိင္ငံ) said...

ကိုမင္းကုိႏုိင္အတြက္ အမွတ္တရေရးဖြဲ႕ထားတဲ့ အကို႕
ကဗ်ာကို ဖတ္ရူသြားပါတယ္ ကိုေဆာင္း၊
“မၾကာခင္ၿပန္လာခဲ့မယ္ဆိုတဲ့ စကားနဲ႔
မုသာဝါဒမ်ားအေပၚ ပ်ားရည္သုတ္လိမ္း
ဇာတိနဲ႔ ခပ္စိမ္းစိမ္းေနခဲ့ရတဲ့ ႏွစ္ေတြမွာ
ကိုယ့္ဒဏ္ရာကိုယ္ အခါခါၿပန္ၿမိဳခ်ေနရရင္းက”
ဆုိတဲ့ စာသားေတြ အရမ္းေကာင္းတယ္ အကုိ။

ျဖဴ said...

တကယ္ကို အမွတ္တရတစ္ခုပါပဲ။
ေလးစားပါတယ္ အကို။
ဒီလိုေရးဖြဲ႔ႏိုင္တဲ့ စိတ္ကူးကိုလဲ ဂုဏ္ျပဳပါတယ္။

အိုင္လြယ္ပန္ said...

ကဗ်ာ ဖတ္သြားတယ္ အစ္ကို ..
ေမာ တယ္ ..။

အမရာ said...

ခံစားရတယ္...

ဆည္းဆာသံစဥ္ said...

ဒီလိုေနထိုင္ၾကီးၿပင္းမႈေတြနဲ႔ပဲ
ေသမင္းခံတြင္းဝ
ငါတို႔ ခုန္ခ်ရေတာ့မွာလား
ဟင့္အင္း….
ကိုယ့္ခ်ဥ္ၿခင္းအတြက္
က်န္ရွိေနေသးတဲ့ နာရီေတြကို
ကိုယ့္ဘက္ဆြဲလွည့္ၿပီး
ပစၥဳပၸန္ကို တည့္တည့္ေလွ်ာက္
အနာဂတ္တခုကိုေတာ့ တည့္တည့္ေရာက္ၾကရေအာင္….။

တကယ္မွတ္သားစရာ စာသားေလးေတြအတြက္ ေက်းဇူးပါကိုၾကီး...ေလးစားခင္မင္အားေပးလွ်က္..။