Sunday, September 14, 2008


ခရီးသည္

နံနက္လင္းတိုင္း
အသံလႈိင္းေတြ
အာရုံေမႊေႏွာက္
တံခါးေခါက္တယ္…

အိပ္ရာဝင္တိုင္း
အသံလႈိင္းေတြ
အာရုံေမႊေႏွာက္
တံခါးေခါက္တယ္…

နံနက္နဲ႔ည
တစ္ေန႔ၿပီးတစ္ေန႔သာေၿပာင္းသြားၾကတယ္
အသံလႈိင္းေတြကေတာ့မေၿပာင္း
င့ါရဲ့ဦးေခါင္းထဲမွာ
င့ါရဲ့နားႏွစ္ဘက္ထဲမွာ
ငါ့ရဲ့အေသြးအသားထဲမွာ
ကာလၾကာရွည္စြာစြဲကပ္
အနာနဲ႔ေဆးမစပ္ဟပ္တဲ့ေရာဂါလိုမ်ိဳး
တစ္ေန႔တစ္ၿခားေဝဒနာတိုးတယ္..

မိုးကိုေမွ်ာ္ၾကည့္ေတာ့လည္း
ေကာင္းကင္ကခပ္မဲမဲ
ေႏြကိုတမ္းတၿပန္ေတာ့လည္း
ေႏြၾကိဳဥၾသရဲ့အသံကမသဲမကြဲ
ေဆာင္းကိုမွန္းဆၿပန္ေတာ့လည္း
ေအးၿမမႈတို႔ကမပီၿပင္
တစိမ္းအသြင္ေဆာင္တဲ့ရာသီသံုးခြင္မွာ
ဗလာရင္ဘတ္နဲ႔လမ္းေလွ်ာက္ေနရသူဟာ
အသံလႈိင္းေတြရဲ့မပီၿပင္မႈေတြနဲ႔အတူ
နာတာရွည္ေရာဂါတစ္ခုကိုရင္မွာပိုက္ရင္း
တစိမ္းတရံဆာေတြရဲ့ အေနာက္ကမၻာၿခမ္းမွာ
ခရီးၿပင္းတစ္ခုကိုႏွင္ေနရေလရဲ့…..

1 comment:

ရဲရင္႕@ပုရစ္ said...

ေဟး....ေတြ႕ျပီကြ Eureka!!!!
ဗလာရင္ဘတ္နဲ႔ဘယ္ေလာက္လမ္းရဦးမယ္မသိဘူးဗ်ိဳ႕
(ကႏၱာရရဲ႕ခရီးသည္ေပါ႔..ဟဲဟဲ)
က်ေနာ္လည္းဗလာရင္ဘတ္လား..ေဟာဒီရင္ဘတ္
ၾကီးလားေတာ႔မသိဘူးဗ်ိဳ႕ခရီးျပင္းႏွင္ဖို႔ကၽြတ္ကၽြတ္အိပ္ ထဲပစၥည္းေတြထိုးထဲ႔ေနတယ္ဗ်ိဳ႕....
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေဆာင္းေႏွာင္းလေရ အဲ...ေဆာရီး ေဆာင္းယြန္းလေရ
အနာနဲ႔ေဆးမဟပ္ေသးတဲ႔....
ပုရစ္
လာလည္ဦးေနာ္
http://irrawaddy.burmabloggers.net
http://burmahexagon.blogspot.com