"ေခါင္းစဥ္ေပ်ာက္ေနတဲ့ ေခါင္းစဥ္"

ေခတ္အဆက္ဆက္ ကၽြန္သက္ရွည္ဖို႔အတြက္
လက္ေမာင္းေကာင္းရုံသက္သက္နဲ႔ေတာင္ မလံုေလာက္ေတာ့ဘူး...

တဘဝစာမကေလတဲ့ အမွ်ေတြ
မွ်ေဝဖို႔အတြက္
ဘယ္ေရြ႕ ဘယ္မွ် ဘယ္ႏွစ္ရက္ ဘယ္ႏွစ္သက္
ေရတြက္ဖို႔ လက္ေတြလည္း အခက္ေပြခဲ့ရၿပီ....

ဇြတ္ခ်စ္မိခဲ့ေလသမွ်ဟာ
ဇြတ္အႏွစ္ခံရဖို႔ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ
ဇာတ္သိမ္းဖို႔အတြက္လား....

မ်က္စိကိုစံုမွိတ္ ယံုၾကည္ၿခင္းေတြအိပ္ေနၾကရင္း
ကိုယ့္ၿမင္းကိုယ္စိုင္း စစ္ကိုင္းလည္း ေပ်ာက္ခဲ့ၿပီ
ကိုယ့္ေလွကိုယ္ထိုး ပဲခူးလည္း က်ိဳးခဲ့ၿပီ.....

ဖြတ္မရ ဓားမပါဆံုးေနရတဲ့ ဘဝမ်ိဳးအတြက္
မ်က္ရည္စက္ေတြလည္း ပတ္စာခြာ ဖ်ာသိမ္းခဲ့ရၿပီ.....

တဖက္လပ္ေနတဲ့ ညေတြအတြက္ေတာ့
တလံုးကန္း အေကာင္းၿမင္ေတြမလိုသလို
စံုလံုးကန္း အဆိုးၿမင္ေတြလည္းမလိုဘူး
အတည့္ၾကည့္တတ္တဲ့ လက္ေၿဖာင့္တပ္သားေတြမ်ားမ်ားလိုတယ္....

ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့
အားလံုးဟာ ေစာင္းငမ္း ေကာင္းခန္းေတြေပ်ာက္ေနတုန္းပါပဲ....။ ။