Thursday, October 13, 2011

"'ေစာင့္ေနခဲ့ရတာ..ၾကာၿပီ''

ေစာင့္ေနခဲ့ရတာ ၾကာလွေပါ့
ေမွ်ာ္ေလဦးေတာ့ ေကသီခိုင္ေရလို႔ဆိုရေတာ့မလားဘဲ....

ေႏြမလည္း မကႏုိင္ မလွႏုိင္ခဲ့တာၾကာၿပီ
ေထြးညိဳလည္း ေတးမဆိုႏုိင္ခဲ့တာၾကာၿပီ
စာဥတို႔ရြာကို အေရာက္မၿပန္ႏုိင္ခဲ့တာလည္းၾကာၿပီ
တန္ေဆာင္မုန္းမွာ ေမာင္ဖုန္းေရာက္မလာခဲ့တာလည္းၾကာၿပီ
သီတင္းေတြကၽြတ္ခဲ့ေပမယ့္ မီးပံုးပ်ံေတြမလႊတ္ႏုိင္ခဲ့တာလည္းၾကာၿပီ
နာရီနဲ႔ ရာသီေတြက ကမၻာခ်ီေအာင္ၾကာခဲ့ေလေရာ့သလား....

ပံုၿပင္ေတြကို ရုံတင္ေနခဲ့တာလည္းၾကာၿ႔ပီ
အတိတ္ရဲ႔အိပ္မက္ဆိုးေတြကို မီးမွိတ္ၿပီး
ပစၥဳပၸန္ညမွာ အနာဂတ္အတြက္ အိပ္ေရးဝဝမအိပ္ႏုိင္ခဲ့တာလည္းၾကာၿပီ
ၾကာၿပီ....ၾကာၿပီ......ၾကာခဲ့ၿပီ....ၾကာခဲ့ၿပီေပါ့
အိမ္ကိုဧည့္သည္ေရာက္လိမ့္မယ္လို႔ နမိတ္မဖတ္ႏုိင္ခဲ့တာၾကာၿပီ
ထမင္းဝိုင္းမွာ လက္ခ်င္းမဆံုၿဖစ္ၾကတာလည္းၾကာၿပီ
စာမလာ သတင္းမၾကား ေပ်ာ္ရႊင္ၿခင္းေတြအပ်င္းဖ်ားေနခဲ့ရတာလည္းၾကာၿပီ
စာတေစာင္ေပတဖြဲ႔ ေမတၱာဘြဲ႔ေတြေပ်ာက္ေနခဲ့ရတာလည္းၾကာၿပီ
ရယ္ေမာၿခင္းနဲ႔ အသက္မရွည္ႏုိင္ခဲ့ၾကရတာလည္းၾကာၿပီ
ငိုေၾကြးၿခင္းနဲ႔ အသက္တိုခဲ့ၾကရတာလည္းၾကာၿပီ
စစ္မက္ေၾကာင့္ အခ်စ္ငတ္ေနခဲ့ၾကရတာလည္းၾကာၿပီ
လမထြက္တဲ့ညနက္နဲ႔ ေနမသာတဲ့ေၿမကမၻာမွာ
တဦးရဲ့ဒဏ္ရာကို တေယာက္ကမွ်ေဝခံစားရင္း
ဆင္းရဲတြင္းနက္နက္မွာ မ်ိဳးဆက္ပ်က္ခဲ့ရတာလည္းၾကာၿပီ

အေမွာင္တိမ္လိပ္ေတြၾကားက
မုသာဝါဒေလထုတြင္း ယံုၾကည္ၿခင္းၿမွားနဲ႔ပစ္ခြင္းခဲ့သူေတြကို
ေစာင့္ေနခဲ့ရတာလည္းၾကာၿပီ.....

တစံုတေယာက္ေသာသူ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ နံနက္ခင္းတခုဟာ
အားလံုးနဲ႔ အလံုးစံုတို႔ရဲ့ တေန႔တာလံုးၿဖစ္ခဲ့သလို
အားလံုးနဲ႔ အလံုးစံုတို႔ရဲံ ထဘဝစာသာမက
အားလံုးနဲ႔ အလံုးစံုတို႔ရဲ့ ေခတ္အဆက္ဆက္စာလည္းၿဖစ္ခဲ့တယ္....

ေစာင့္ေနခဲ့ရတာလည္း ၾကာလွေပါ့...။ ။

1 comment:

ေမသိမ့္သိမ့္ ေက်ာ္ said...

တစ္ေန႔ေတာ့ အဆင္ေျပလာမွာပါ။ ကံၾကမၼာက အဲေလာက္ မရက္စက္တတ္ပါဘူး။ ကဗ်ာေလး ကို ခံစားသြားတယ္ေနာ္။

ခင္တဲ့
ေမသိမ့္